-gin

suffix

Pronunciation: /ɟin/
Source

Adapted from Wiktionary, CC BY-SA 4.0

Meanings

  1. 1.morpheme Derives nouns from verbs.

    Examples

    • yan- (“to burn”) + -gın → yangın (“fire, wildfire”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • diz- (“to arrange in a row”) + -gin → dizgin (“rein”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • soy- (“to undress, to rob”) + -gun → soygun (“robbery”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

  2. 2.morpheme Derives adjectives from verbs.

    Examples

    • kes- (“to cut”) + -kin → keskin (“sharp”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • dur- (“to stop”) + -gun → durgun (“still, calm”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • ol- (“to be, to become”) + -gun → olgun (“ripe”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • bit- (“to finish, to end”) + -kin → bitkin (“exhausted”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

    • yay- (“to spread”) + -gın → yaygın (“widespread, common”)

      Wiktionary (Kaikki.org Wiktextract), Turkish extract, CC BY-SA 4.0

Etymology

From Ottoman Turkish ـغن (-gın), ـغین (-gın), ـقین (-ḳın), ـكین (-gin, -kin), ـغون (-gun) or كون (-gun, -gün, -kun, -kün), from Proto-Turkic *-gïn, *-gun. Cognate with Kazakh -гін (-gin).