lie

BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).

Çeviri · isim

isim

Telaffuz: /laɪ̯/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: martaval, palavra, yalan

Anlamlar

  1. 1.An intentionally false statement; an intentional falsehood.

    Çeviriler: martaval, palavra, yalan

  2. 2.A statement intended to deceive, even if literally true.

  3. 3.geniş anlamda Anything that misleads or disappoints.

  4. 4.argo A liar; a dishonest person.

Örnekler

Kelime biçimleri

  • liesçoğul
Köken

From Middle English lie, from Old English lyġe (“lie”), from Proto-Germanic *lugiz (“lie”), from Proto-Indo-European *lewgʰ- (“to announce, tell publicly”). Cognates Cognate with Saterland Frisian Löägene (“a lie”), Dutch leugen, logen, loogen (“a lie”), German Lug, Lüge, Lügen (“a lie”), German Low German Lögen (“a lie”), Luxembourgish Ligen (“a lie”), Yiddish ליגן (lign, “a lie”), Danish and Norwegian Bokmål løgn (“a lie”), Icelandic lygi, lygn (“a lie”), Norwegian Nynorsk lygn, løgn (“a lie”), Swedish lögn (“a lie”); also Bulgarian лъжа́ (lăžá, “а lie”), Czech lež (“a lie”), Russian ложь (ložʹ, “а lie”), Polish łeż (“a lie”), Serbo-Croatian ла̑ж, laž (“a lie”), Slovak lož (“a lie”), Slovene lȃž (“a lie”).

fiil

Telaffuz: /laɪ̯/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: uzanmak, yatmak

Anlamlar

  1. 1.geçişsiz To rest in a horizontal position on a surface.

    Çeviriler: uzanmak, yatmak

  2. 2.geçişsiz To be placed or situated.

  3. 3.bağlayıcı geçişsiz To abide; to remain for a longer or shorter time; to be in a certain state or condition.

  4. 4.Used with in: to be or exist; to belong or pertain; to have an abiding place; to consist.

  5. 5.Used with with: to have sexual relations with.

  6. 6.Used with on/upon: to be incumbent (on); to be the responsibility of a person.

  7. 7.eski To lodge; to sleep.

  8. 8.To be still or quiet, like one lying down to rest.

  9. 9.To be sustainable; to be capable of being maintained.

Kelime biçimleri

  • laidkonuşma dili geçmiş zaman
  • lainortaç geçmiş zaman
  • laygeçmiş zaman
  • laysteski geçmiş zaman ikinci şahıs tekil
  • lieneski ortaç geçmiş zaman
  • liesşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • lyesteski şimdiki zaman ikinci şahıs tekil
  • lyingortaç şimdiki zaman
Köken

From Middle English lien, liggen, from Old English liċġan, from Proto-West Germanic *liggjan, from Proto-Germanic *ligjaną, from Proto-Indo-European *legʰ-. Cognates Cognate with Yola lee, lidge (“to lie”), North Frisian lade, lai, laie, lei, lii, läde, läie (“to lie; to lay”), Saterland Frisian lääse (“to lie; to lay”), West Frisian lizze (“to lie”), Alemannic German ligge (“to lie”), Central Franconian lijje (“to lie”), Dutch and Dutch Low Saxon liggen (“to lie”), German liegen (“to lie”), German Low German ligge, liggen (“to lie”), Luxembourgish leien (“to lie”), Yiddish ליגן (lign, “to lie”), Danish and Norwegian Bokmål ligge (“to lie”), Faroese and Icelandic liggja (“to lie”), Norwegian Nynorsk ligge, liggja, liggje (“to lie”), Swedish ligga (“to lie”), Gothic 𐌻𐌹𐌲𐌰𐌽 (ligan, “to lie, to rest”); and with Irish laigh, luigh (“to lie”), Manx lhie (“lie; lay”), Scottish Gaelic laigh (“lie; lay”), Faliscan 𐌋𐌄𐌂𐌄𐌕 (lecet, “he lies down”), Latin lectus (“bed”), South Picene 𐌅𐌄𐌉𐌀𐌕 (veiat, “to lie”), Ancient Greek λέχομαι (lékhomai, “to lie down”), Albanian lag (“band, encampment, troop”), Belarusian ляжа́ць (ljažácʹ, “to lie”), Bulgarian лежа́ (ležá, “to lie”), Czech ležet (“to lie”), Macedonian лежи (leži, “to lie”), Polish leżeć (“to lie”), Russian лежа́ть (ležátʹ, “to lie”), Serbo-Croatian лѐжати, lèžati (“to lie”), Slovene ležáti (“to lie”), Ukrainian лежа́ти (ležáty, “to lie”), Tocharian B lyäk- (“to lie”). As a noun for position, the noun has the same etymology above as the verb.

fiil

Telaffuz: /laɪ̯/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: uydurmak, yalan söylemek

Anlamlar

  1. 1.geçişsiz To knowingly give false information with intent to deceive.

  2. 2.geçişsiz To convey a false image or impression.

    Çeviriler: uydurmak, yalan söylemek

  3. 3.konuşma dili geçişsiz To be mistaken or unintentionally spread false information.

Kelime biçimleri

  • liedgeçmiş zaman
  • liedsteski geçmiş zaman ikinci şahıs tekil
  • liesşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • liesteski şimdiki zaman ikinci şahıs tekil
  • lietheski şimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • lyingortaç şimdiki zaman
Köken

From Middle English lien (“to lie, tell a falsehood”), from Old English lēogan (“to lie”), from Proto-West Germanic *leugan, from Proto-Germanic *leuganą (“to lie”), from Proto-Indo-European *lewgʰ- (“to announce, tell publicly”). Cognates Cognate with Scots lee (“to lie”), North Frisian jooge, leeg, löög (“to lie”), Saterland Frisian ljooge (“to lie”), West Frisian lige (“to lie”), Bavarian liagn (“to lie”), Dutch liegen (“to lie”), German lügen (“to lie”), Luxembourgish léien (“to lie”), Danish lyve (“to lie”), Faroese lúgva (“to lie”), Icelandic ljúga (“to lie”), Norwegian Bokmål juge, lyge, lyve (“to lie”), Norwegian Nynorsk ljuga, ljuge, lyga, lyge (“to lie”), Scanian ljuğa (“to lie”), Swedish ljuga (“to lie”), Gothic 𐌻𐌹𐌿𐌲𐌰𐌽 (liugan, “to lie”); also Breton le (“vow”), Cornish li (“oath”), Welsh llw (“oath, pledge, vow; curse, swear word”), Latvian lùgt (“to ask; to request; to seek; to plead; to solicit; to invoke; to desire”), Belarusian ілга́ць (ilhácʹ), лга́ць (lhácʹ, “to lie”), Bulgarian лъжа (lăža, “to lie”), Czech lhát (“to lie”), Kashubian łżec (“to lie”), Macedonian ла́же (láže, “to lie”), Polish łgać (“to lie”), Russian лгать (lgatʹ, “to lie”), Serbo-Croatian ла̀гати, làgati (“to lie”), Slovak luhať (“to lie”), Slovene lagáti (“to lie”).