envy

BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).

Çeviri · isim

isim

Telaffuz: /ˈɛnvi/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: haset, kıskançlık

Anlamlar

  1. 1.sayılabilir sayılamaz Resentful desire of something possessed by another or others (but not limited to material possessions).

    Çeviriler: haset, kıskançlık

  2. 2.sayılabilir sayılamaz An object of envious notice or feeling.

  3. 3.sayılabilir eski sayılamaz Hatred, enmity, ill-feeling.

  4. 4.sayılabilir eski sayılamaz Emulation; rivalry.

  5. 5.sayılabilir eski sayılamaz Public odium; ill repute.

  6. 6.sayılabilir sayılamaz A red-skinned variety of eating apple.

Örnekler

Kelime biçimleri

  • enviesçoğul
Köken

From Middle English envie, from Old French envie, from Latin invidia (“envy”), from invidere (“to look at with malice”), from in- (“on, upon”) + videre (“to look, see”). Doublet of envie. Cognate to Proto-Slavic *zavistь (“envy”). Displaced native Old English æfest and nīþ.

fiil

Telaffuz: /ˈɛnvi/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: haset etmek, kıskanmak

Anlamlar

  1. 1.geçişli To feel displeasure or hatred towards (someone) for their good fortune or possessions.

    Çeviriler: haset etmek, kıskanmak

  2. 2.geçişli To resentfully or discontentedly desire (something someone else has that one lacks).

  3. 3.geçişsiz eski To have envious feelings (at).

  4. 4.eski geçişli To give (something) to (someone) grudgingly or reluctantly; to begrudge.

  5. 5.eski To show malice or ill will; to rail.

  6. 6.eski To do harm to; to injure; to disparage.

  7. 7.eski To hate.

  8. 8.eski To emulate.

Kelime biçimleri

  • enviedgeçmiş zaman
  • enviesşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • envyingortaç şimdiki zaman
Köken

From Middle English envie, from Old French envie, from Latin invidia (“envy”), from invidere (“to look at with malice”), from in- (“on, upon”) + videre (“to look, see”). Doublet of envie. Cognate to Proto-Slavic *zavistь (“envy”). Displaced native Old English æfest and nīþ.