visit

BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).

Çeviri · isim

isim

Telaffuz: /ˈvɪzɪt/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: ziyaret

Anlamlar

  1. 1.A single act of visiting.

    Çeviriler: ziyaret

  2. 2.A meeting with a doctor at their surgery or the doctor's at one's home.

    Çeviriler: ziyaret tıp

Örnekler

Kelime biçimleri

  • visitsçoğul
Köken

From Middle English visiten, from Old French visiter, from Latin vīsitō, frequentative of vīsō (“behold, survey”), from videō (“see”). Cognate with Old Saxon wīsōn (“to visit, afflict”), archaic German weisen (“to visit, afflict”). Displaced native Old English sēċan (“to visit”) and sōcn (“a visit”). The noun is from French visite or the verb. Doublet of visite.

fiil

Telaffuz: /ˈvɪzɪt/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: ziyaret etmek

Anlamlar

  1. 1.geçişli To habitually go to (someone in distress, sickness etc.) to comfort them. (Now generally merged into later senses, below.)

  2. 2.geçişsiz geçişli To go and meet (a person) as an act of friendliness or sociability.

    Çeviriler: ziyaret etmek

  3. 3.geçişli Of God: to appear to (someone) to comfort, bless, or chastise or punish them. (Now generally merged into later senses, below.)

  4. 4.eski geçişli To punish, to inflict harm upon (someone or something).

  5. 5.geçişli Of a sickness, misfortune etc.: to afflict (someone).

  6. 6.geçişli To inflict punishment, vengeance for (an offense) on or upon someone.

  7. 7.geçişli To go to (a shrine, temple etc.) for worship. (Now generally merged into later senses, below.)

  8. 8.geçişli To go to (a place) for pleasure, on an errand, etc.

Kelime biçimleri

  • visitedgeçmiş zaman
  • visitedsteski geçmiş zaman ikinci şahıs tekil
  • visitesteski şimdiki zaman ikinci şahıs tekil
  • visitetheski şimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • visitingortaç şimdiki zaman
  • visitsşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
Köken

From Middle English visiten, from Old French visiter, from Latin vīsitō, frequentative of vīsō (“behold, survey”), from videō (“see”). Cognate with Old Saxon wīsōn (“to visit, afflict”), archaic German weisen (“to visit, afflict”). Displaced native Old English sēċan (“to visit”) and sōcn (“a visit”). The noun is from French visite or the verb. Doublet of visite.