sin

BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).

Çeviri · isim

Ayrıca: kabahat, suç

isim

Telaffuz: /ˈsɪn/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: günah, vebal

Anlamlar

  1. 1.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz A violation of divine will or religious law.

    Çeviriler: günah, vebal

  2. 2.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz Sinfulness, depravity, iniquity.

  3. 3.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz A misdeed or wrong.

    Çeviriler: kabahat, suç

  4. 4.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz A sin offering; a sacrifice for sin.

  5. 5.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz An embodiment of sin; a very wicked person.

  6. 6.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz A flaw or mistake.

  7. 7.sayılabilir error-lua-exec sayılamaz sin bin

Örnekler

Kelime biçimleri

  • sinnealternatif eski
  • sinsçoğul
  • synnealternatif eski
Köken

From Middle English synne, sinne, from Old English synn (“sin”), from Proto-West Germanic *sunnju, from Proto-Germanic *sunjō (“truth, excuse”) and *sundī, *sundijō (“sin”), from , from *h₁sónts ("being, true", implying a verdict of "truly guilty" against an accusation or charge), from *h₁es- (“to be”); compare Old English sōþ ("true"; see sooth). Doublet of suttee. Cognates Cognate with Saterland Frisian Sände, Säände (“sin”), West Frisian sûnde (“sin”), German Sünde (“sin”), Luxembourgish Sënd, Sënn (“sin”), Vilamovian zynd (“sin”) Yiddish זינד (zind, “sin”), Danish, Faroese, Icelandic, Norwegian Bokmål, Norwegian Nynorsk and Swedish synd (“sin”), Gothic 𐍃𐌿𐌽𐌾𐌰 (sunja, “truth”), Latin sont-, sons (“sinful, guilty, criminal”).

fiil

Telaffuz: /ˈsɪn/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: günah işlemek

Anlamlar

  1. 1.geçişsiz To commit a sin.

    Çeviriler: günah işlemek

Kelime biçimleri

  • sinnedgeçmiş zaman
  • sinningortaç şimdiki zaman
  • sinsşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
Köken

Inherited from Middle English synnen, modification of earlier syngen, from Old English syngian, from synniġ (“sinful”) + -ian.