interrupt
BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).
Çeviri · isim
- iş kesme teknik
- kesme teknik
Türkçe → İngilizce yönünde ara
Çeviriler: iş kesme teknik, kesme teknik
Anlamlar
1.An event that causes a computer or other device to temporarily cease what it was doing and attend to a condition.
Çeviriler: iş kesme teknik, kesme teknik
Örnekler
I don't want to interrupt Tom.
Tom'un sözünü kesmek istemiyorum.
Tatoeba #2013905, yazar CK, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #4592658, yazar duran, CC BY 2.0 FR
I didn't mean to interrupt anything.
Ben bir şey kesmeye niyet etmedim.
Tatoeba #2291177, yazar CK, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #5707630, yazar duran, CC BY 2.0 FR
Do not interrupt when another is speaking.
Başkası konuşuyorken sözünü kesme.
Tatoeba #269884, yazar CM, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #3568935, yazar duran, CC BY 2.0 FR
When did you interrupt your summer vacation?
Yaz tatilini ne zaman yarıda kestin?
Tatoeba #1794040, yazar Amastan, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #4778425, yazar deyta, CC BY 2.0 FR
Kelime biçimleri
- interrouptalternatif eski
- interroutalternatif eski
- interrumptalternatif eski
- interruptsçoğul
Köken
From Middle English interrupten, derived from Latin interruptus, past participle of interrumpere (“to break apart/off, interrupt”), from inter (“between”) + rumpere (“to break”).
Çeviriler: araya girmek, kesilmek, kesmek
Anlamlar
1.geçişli ve geçişsiz To disturb or halt (an ongoing process or action, or the person performing it) by interfering suddenly, especially by speaking.
Çeviriler: araya girmek, kesilmek, kesmek
2.geçişli To divide; to separate; to break the monotony of.
3.geçişli To assert to (a computer) that an exceptional condition must be handled.
Çeviriler: iş kesmek teknik, kesmek teknik
Kelime biçimleri
- interrouptalternatif eski
- interroutalternatif eski
- interrumptalternatif eski
- interruptedgeçmiş zaman
- interruptingortaç şimdiki zaman
- interruptsşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
Köken
From Middle English interrupten, derived from Latin interruptus, past participle of interrumpere (“to break apart/off, interrupt”), from inter (“between”) + rumpere (“to break”).