glue
BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).
Çeviri · isim
- tutkal
- yapıştırıcı
tutkal: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · yapıştırıcı: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).
Türkçe → İngilizce yönünde ara
Çeviriler: tutkal, yapıştırıcı
Anlamlar
1.sayılabilir sayılamaz A hard gelatin made by boiling bones and hides, used in solution as an adhesive; or any sticky adhesive substance.
Çeviriler: tutkal, yapıştırıcı
2.sayılabilir mecazi sayılamaz Anything that binds two things or people together.
3.sayılabilir sayılamaz A viscid secretion on the surface of certain plants.
Örnekler
Don't use too much glue.
Fazla tutkal kullanma.
Tatoeba #6670637, yazar Hybrid, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #6834753, yazar deyta, CC BY 2.0 FR
This glue does not adhere to plastic.
Bu yapıştırıcı plastiğe yapışmaz.
Tatoeba #60719, yazar CK, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1714618, yazar duran, CC BY 2.0 FR
This fluid can be substituted for glue.
Bu sıvı zamk yerine kullanılabilir.
Tatoeba #56519, yazar CK, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1751494, yazar duran, CC BY 2.0 FR
Some furniture is put together with glue.
Bazı mobilyalar tutkal ile monte edilir.
Tatoeba #24107, yazar CS, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #2912109, yazar duran, CC BY 2.0 FR
Kelime biçimleri
- gluesçoğul
Köken
From Middle English glew, glue, from Old French glu (“glue, birdlime”), from Late Latin glūs (stem glūt-), from Latin glūten. Related to clay. Partially displaced native Old English līm (“glue”) and ġelīman (“to glue”) (whence modern lime).
Çeviriler: tutkallamak, yapıştırmak
Anlamlar
1.geçişli To join or attach something using glue.
Çeviriler: tutkallamak, yapıştırmak
2.mecazi geçişli To cause something to adhere closely to; to cause to follow attentively.
3.geçişsiz To apply glue.
Kelime biçimleri
- gluedgeçmiş zaman
- glueingortaç şimdiki zaman nadir
- gluesşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
- gluingortaç şimdiki zaman
Köken
From Middle English glew, glue, from Old French glu (“glue, birdlime”), from Late Latin glūs (stem glūt-), from Latin glūten. Related to clay. Partially displaced native Old English līm (“glue”) and ġelīman (“to glue”) (whence modern lime).