command

BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).

Çeviri · isim

isim

Telaffuz: /kəˈmɑːnd/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: buyruk, emir, komut

Anlamlar

  1. 1.sayılabilir sayılamaz An order to do something.

    Çeviriler: buyruk, emir, komut

  2. 2.sayılabilir sayılamaz The right or authority to order, control or dispose of; the right to be obeyed or to compel obedience.

  3. 3.sayılabilir sayılamaz power of control, direction or disposal; mastery.

  4. 4.sayılabilir sayılamaz A position of chief authority; a position involving the right or power to order or control.

  5. 5.sayılabilir sayılamaz The act of commanding; exercise or authority of influence.

  6. 6.sayılabilir sayılamaz A body or troops, or any naval or military force, under the control of a particular officer; by extension, any object or body in someone's charge.

  7. 7.sayılabilir sayılamaz Dominating situation; range or control or oversight; extent of view or outlook.

  8. 8.sayılabilir sayılamaz A directive to a computer program acting as an interpreter of some kind, in order to perform a specific task.

    Çeviriler: emir teknik, komut teknik

  9. 9.sayılabilir sayılamaz The degree of control a pitcher has over his pitches.

  10. 10.sayılabilir sayılamaz A command performance.

Örnekler

Kelime biçimleri

  • commandsçoğul
Köken

From Middle English commanden, commaunden, comaunden, comanden, from Old French comander, from Late Latin commandāre, from Latin commendāre. Ultimately from Latin com- + mandō (whence ultimately also commend (a doublet), mandate, and recommend), from manus + -dō. Compare typologically Russian поручи́ть (poručítʹ), поруче́ние (poručénije), руководи́ть (rukovodítʹ), руководи́тель (rukovodítelʹ) related to рука́ (ruká).

fiil

Telaffuz: /kəˈmɑːnd/
Kaynak

Wiktionary kaynağından uyarlanmıştır, CC BY-SA 4.0

Çeviriler: buyurmak, emretmek

Anlamlar

  1. 1.geçişli ve geçişsiz To order, to give orders; to compel or direct with authority.

    Çeviriler: buyurmak, emretmek

  2. 2.geçişli ve geçişsiz To have or exercise supreme power, control, or authority (especially military over; to have under direction or control.

  3. 3.geçişli To require with authority; to demand, order, enjoin.

  4. 4.geçişli to dominate through ability, resources, position, etc.; to overlook.

  5. 5.geçişli To exact, compel, or secure by influence; to deserve, claim.

  6. 6.geçişli To hold; to control the use of.

  7. 7.geçişli ve geçişsiz eski To have a view (of), as from a superior position.

  8. 8.eski To direct to come; to bestow.

Kelime biçimleri

  • commandedgeçmiş zaman
  • commandedsteski geçmiş zaman ikinci şahıs tekil
  • commandesteski şimdiki zaman ikinci şahıs tekil
  • commandetheski şimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
  • commandingortaç şimdiki zaman
  • commandsşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
Köken

From Middle English commanden, commaunden, comaunden, comanden, from Old French comander, from Late Latin commandāre, from Latin commendāre. Ultimately from Latin com- + mandō (whence ultimately also commend (a doublet), mandate, and recommend), from manus + -dō. Compare typologically Russian поручи́ть (poručítʹ), поруче́ние (poručénije), руководи́ть (rukovodítʹ), руководи́тель (rukovodítelʹ) related to рука́ (ruká).