blame
BK: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar). · ABD: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).
Çeviri · isim
- suç
suç: Bilgisayarla üretilmiş ses (Google Cloud, ayrıntılar).
Türkçe → İngilizce yönünde ara
Çeviriler: suç
Anlamlar
1.sayılamaz Censure.
Çeviriler: suç
2.sayılamaz Culpability for something negative or undesirable.
3.sayılamaz Responsibility for something meriting censure.
4.sayılamaz A source control feature that can show which user was responsible for a particular portion of the source code.
Örnekler
It is you who is to blame.
Suçlanacak olan sensin.
Tatoeba #28648, yazar CC, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1294216, yazar duran, CC BY 2.0 FR
Who is to blame for the failure?
Hata için kim suçlanacak?
Tatoeba #40388, yazar CC, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1413970, yazar duran, CC BY 2.0 FR
You are to blame for the failure.
Başarısızlığın suçlusu sensin.
Tatoeba #46928, yazar CC, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1268165, yazar AKINCI81, CC BY 2.0 FR
You are to blame for the failure.
Hata için sen suçlanacaksın.
Tatoeba #46928, yazar CC, CC BY 2.0 FR · Tatoeba #1427565, yazar duran, CC BY 2.0 FR
Köken
From Middle English blame, borrowed from Old French blame, blasme, produced from the verb blasmer, which in turn is derived from Late Latin blastēmāre, variant of blasphēmāre, from Ancient Greek βλασφημέω (blasphēméō). Doublet of blaspheme. Displaced native Old English tǣling (“blame”) and tǣlan (“to blame”).
Çeviriler: suç atmak, suçlamak
Anlamlar
1.geçişli genellikle To assert or consider that someone is the cause of something negative; to place blame; to attribute responsibility (for something negative or for doing something negative).
Çeviriler: suç atmak, suçlamak
2.geçişli To assert the cause of some bad event.
3.To censure (someone or something); to criticize.
4.eski To bring into disrepute.
Kelime biçimleri
- blamedgeçmiş zaman
- blamedsteski geçmiş zaman ikinci şahıs tekil
- blamesşimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
- blamesteski şimdiki zaman ikinci şahıs tekil
- blametheski şimdiki zaman tekil üçüncü şahıs
- blamingortaç şimdiki zaman
Köken
From Middle English blamen, borrowed from Old French blasmer, from Late Latin blasphēmāre (“to reproach, to revile”), from Ancient Greek βλασφημέω (blasphēméō). Compare blaspheme, a doublet. Overtook common use from the native wite (“to blame, accuse, reproach, suspect”) (from Middle English wīten, from Old English wītan).